आयुष्याचं गणित…

आयुष्याचं गणित चुकलय,
कागदावरती फक्त खाडाखोड,
स्वप्न अनेक रंगांची पण,
हाती येते फक्त तडजोड 
 
आटोकाट प्रयत्न होतो मग,
डावी नि उजवी बाजू साधण्याचा,
पावलं तर बरोबर टाकली होती,
आता भाग चुका शोधण्याचा
 
सूत्रं चुकली असतील कुठेतरी,
मनात शंकेची पाल चुकचुकली,
संधी नशिबाने दिल्या असतील,
पण पकडायची संधी असेल हुकली 
 
गणिताची प्रत्येक पायरी जेव्हा,
पुन्हा एकदा पाहिली तपासून,
कळले हि गल्लत सूत्राची नव्हे,
आकडेमोड चुकली होती हातून 
 
हाती वेळ आहे तोवरच,
संधी गणित परत तपासायची,
परीक्षा संपली, वेळही संपली,
नंतर हळहळ व्यर्थचि 
 
 
— @pbkulkarni

दांवत-ए-इश्क़…

दांवत-ए-इश्क़ फरमाइए जरा,

बडी जोरो की भूख लगी है,
जल्दी से प्यार परोसिये जरा,
सदियोंसे उसकी प्यास लगी है.
<> <> <>
कुछ नमकीन, कुछ तीखा,
और कुछ मीठा हो जाए जरा,
पाचक छांस, नशीली नज़र,
और झप्पी भी हो जाए जरा.
<> <> <>
दांवत के बाद एक लंबी सैर,
हाथोंमें हाथ, न ढलता पहर,
खाने के लिए जीना, जीने के लिए खाना,
और साथ में प्यार, कुछ ऐसा हो सफर.
<> <> <>
— @pbkulkarni

मनाची पाटी… #Marathi #Poem

काही गोष्टी मनासारख्या,

काही गोष्टी मनाविरुद्ध,
अशी मालिका चालायचीच,
आपण मात्र मनाची पाटी कोरी करायची.
# # #
विषण्णतेच्या गर्तेतून झेप घ्यायची,
मनातला काहूर शमवायचा,
नव्या काहुराला जागा करायची,
मनाची पाटी परत कोरी करायची
# # #
काही व्यक्ती येतात अन,
आपलं आयुष्याच बदलून जातात,
ते गेले म्हणून कच नाही खायची,
मनाची पाटी परत कोरी करायची
# # #
आयुष्यात आनंदाचे क्षण येतात,
असाध्य ते साध्य होतं एकदम,
म्हणून डोक्यात हवा नाही जाऊ द्यायची,
मनाची पाटी परत कोरी करायची
# # #
आयुष्याच्या गोळाबेरजेत अनेकदा,
मनाची पाटी ओतप्रोत भरते,
कोणी येउन पुसेल याची वाट नाही पहायची,
आपल्या मनाची पाटी आपणंच कोरी करायची
— @pbkulkarni

इंतेज़ार…

एक दिन वो मुस्कुराकर कह दिए,
काफी दिनों से बात नहीं हुई,
हम भी हँसकर बोलें हाँ,
कभी आँखें चार ही नहीं हुई.
     * * *
वो बोली अब रोज़ करेंगे बातें,
बर्बाद लम्होंको भर निकालेंगे,
हम में थोड़ी उमंग भर आई,
सोचा अब वक़्त अच्छे से गुज़ारेंगे.
     * * *
बातों की जगह बातें रह गयी,
यादें आते आते थम सी गयी,
कब आएगा उनका संदेसा,
सांसें इंतेज़ार करती रह गई.
     * * *
                         — @pbkulkarni

संभ्रम

खळखळत हसणं असावं तिचं कि,
गालातल्या गालातल खुद्कन हसु – हा संभ्रम आहे.
***
तिची कळी पटकन खुलावी,
कि नाकाचा शेंडा लालंच असावा – हा संभ्रम आहे.
***
गालावर ती खिळवणारी खळी असावी,
कि ती दिलखेचक निमुळती हनुवटी – हा संभ्रम आहे.
***
मुक्त, स्वच्छंदी उडणारी बट असावी,
कि मानेवर रुळणारे कुरळे केस – हा संभ्रम आहे.
***
हाकेला मिळणारा तो मधाळ हुंकार असावा,
कि तोंड भरून दिलेला प्रेमाचा प्रतिसाद – हा संभ्रम आहे.
***
न ढळणारी भेदक नजर असावी की,
चाळा करणाऱ्या अंगठयाकडे झुकलेले डोळे – हा संभ्रम आहे.
***
पण एका गोष्टीचा मात्र संभ्रम नाहीये,
ती माणूस म्हणून मनमिळाऊ आणि प्रेमळच असावी.
— @pbkulkarni

“Love Rain” — [Random Feelings Series]

Along the breeze,

came a musky smell,

tingling the inner walls,

ringing the inner bell

* * *

Head turned towards,

eyes searching her curves,

the smell hazed the senses,

was getting to his nerves

* * *

He saw the contours,

of her air blown hairs,

her blurred image,

through his sepia glares

 * * *

The time froze there,

when she came and hugged,

the feeling was ecstatic,

why you need to be drugged?

* * *

He pinched himself,

hard enough to feel the pain,

before he gets drenched,

in the shower of love rain.

– – – PBK

Random…

Heart is a mystery,
Prone to sorcery,
Made of flesh, full of emotions,
Jumps with joy, prey to commotions.

When it falls for someone,
It elevates to a height,
When someone crashes it,
Boils with emotional fight.

It breaks into pieces,
Can be mended to sustain,
But don’t make it a toy,
Take its care and stay sane.